Maria Dąbrowska - życiorys
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Dojrzałe lata upłynęły Dąbrowskiej na aktywnym działaniu w Ministerstwie Rolnictwa, gdzie zajmowała stanowisko urzędniczki w Wydziale Reform Agrarnych, udziale w organizowaniu oświaty ludowej i robotniczej, w ruchu spółdzielczym, działalności ZZLP i Pen Clubu. Pisarka stale wygłaszała w różnych miastach odczyty i referaty. Uczestniczyła w akcji Autor wśród czytelników oraz w przygotowaniach do Światowego Kongresu Intelektualistów w Obronie Pokoju we Wrocławiu. Jak widać, mimo ciągłej aktywności literacko-dziennikarskiej (publikowała jako Maria Nowa, Jak Stęk, Marek Cichy między innymi na łamach tygodnika "Bluszcz", „Prawdy”, „Gazety Robotniczej”, „Przedświtu”, „Gazety Kaliskiej”, „Tygodnika Polskiego”, a także w słynnych w dwudziestoleciu międzywojennym "Wiadomościach Literackich"), Dąbrowska zawsze była bardzo aktywna w życiu publicznym.

Wybuch wojny zaskoczył pisarkę w Warszawie. W tym czasie działała w ruchu ludowym i niepodległościowym, współredagowała pisma „Chłopska Sprawa” i „Polska Ludowa”, brała aktywny udział w podziemnym życiu kulturalno - oświatowym i w powstaniu warszawskim. Gdy walka, w której życie oddał Stempowski, dobiegła końca, Maria razem z pisarką i towarzyszką życia Anną Kowalską, młodszą o czternaście lat, przeniosła się do mieszkania w Alei Niepodległości.

Mimo iż Dąbrowska do końca życia starała się szerzyć tolerancję, przez wiele lat mieszkała ze swoją życiową partnerką, z którą przeżyła wspólnie dwadzieścia lat, to na jej orientację seksualną zawsze była spuszczona zasłona milczenia, na co uwagę zwraca cytowany wcześniej Tomasik, podpierając swoje spostrzeżenie wieloma przykładami:
Dobrym tego przykładem może być Wyprowadzka z czyśćca Tadeusza Drewnowskiego, biografa pisarki. Autor zwraca w książce uwagę na różne aspekty Dzienników, choćby związki z Kaliszem, stosunek do sprawy żydowskiej czy Rosjan, jedynie na wątek lesbijski nie starcza mu miejsca. Bodaj jako pierwsza podjęła tę kwestię Grażyna Borkowska w monografii Maria Dąbrowska i Stanisław Stempowski, próbując wyjaśnić „obrosły złą sławą homoseksualizm". Takie sformułowanie sugeruje, że wiele już na ten temat pisano, prawdopodobnie Borkowska miała na myśli głośny tekst Wiesława Pawła Szymańskiego, który w 1992 roku na łamach „Arki" ocenił życie intymne Dąbrowskiej jako „delikatnie mówiąc, bardzo nieuporządkowane". Trudno jednak traktować nawet tak oczywiste eufemizmy za rzeczywiste podjęcie tematu. W efekcie jedynym opracowaniem analizującym Dzienniki od strony lesbianizmu i feminizmu pozostaje tekst Olgi Stefaniuk Noce i dnie kobiet w Dziennikach Marii Dąbrowskiej.
(Tomasik K., Homobiografie. Pisarki i pisarze polscy XIX i XX wieku, Warszawa 2008).

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Problem tożsamości narodowej przedstawiony w utworze
2  Gatunek
3  Czas i miejsce akcji „Marcina Kozery”



Komentarze
artykuł / utwór: Maria Dąbrowska - życiorys






    Tagi: