Gatunek
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Marcin Kozera to opowiadanie, w którym narracja jest prowadzona w trzeciej osobie. Wszechwiedzący narrator przekazuje nam wydarzenia i przeżycia bohaterów, ale nie wartościuje ich zachowania czy przemyśleń, jego rola ogranicza się więc do „opowiedzenia” treści utworu. Autorka nie poświęca uwagi wyglądowi zewnętrznemu postaci. Jeżeli wtrąca jakiś opis, to ma on swoje uporządkowane miejsce i znaczenie (np. opis Parlamentu i katedry Westminsterskiej). Fabuła została skonstruowana w sposób dość luźny, nie towarzyszymy głównemu bohaterowi przez cały czas. O części wydarzeń informują nas krótkie wzmianki, a z innych narrator zdaje obszerniejsze relacje, zwłaszcza tam, gdzie istotne jest ukazanie złożoności głównego problemu tożsamości narodowej.

Marcin Kozera realizuje schemat gatunkowy opowiadania, jaki wypracowała sobie Maria Dąbrowska. Podobnie jak w innych tekstach autorki: Olku, Ptakach czy Bożym Narodzeniu fabuła koncentruje się na dzieciach i ich różnorakich problemach. Dzieci ukazane w tych opowiadaniach to „mali” bohaterowie wykazujący się odwagą, zaradnością, niepoddający się przeciwnościom losu takim jak bieda czy wewnętrzne wątpliwości. Ich kreacje mają uczyć czytelników-rówieśników poprzez dobry przykład jak postępować w niełatwych sytuacjach.




  Dowiedz się więcej
1  Marcin Kozera - streszczenie
2  Charakterystyka Marcina Kozery
3  Czas i miejsce akcji „Marcina Kozery”



Komentarze
artykuł / utwór: Gatunek




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: